راز‌های مدفون در جزیره لیتل سنت جیمز؛ کالبدشکافی امپراتوری تاریک جفری اپستین

نشان تجارت - هدی کاشانیان: در دل آب‌های نیلگون دریای کارائیب، جایی که طبیعت با تمام شکوه خود جلوه‌گری می‌کند، لکه‌ای تاریک بر تاریخ معاصر نقش بسته است. جزیره «لیتل سنت جیمز» (Little Saint James)، که روزگاری تنها یک نقطه جغرافیایی در مجمع‌ جزایر ویرجین ایالات متحده بود، اکنون به نمادی از فساد سیستماتیک، سوءاستفاده از قدرت و سقوط اخلاقی بدل شده است. این مکان که در افکار عمومی به نام‌هایی همچون «جزیره گناه» یا «جزیره پدوفیل» شهرت یافته، مرکز فرماندهی جفری اپستین، سرمایه‌دار بدنام آمریکایی، برای انجام اعمال مجرمانه و سازماندهی شبکه قاچاق جنسی بود.

واکاوی آنچه در پشت دیوار‌های بلند و ویلا‌های مجلل این جزیره گذشت، نه تنها پرده از جنایات فردی برمی‌دارد، بلکه حفره‌های عمیق نظارتی و قضایی را نیز آشکار می‌سازد. در این مطلب، فارغ از شایعات زرد، با استناد به مدارک دادگاه و شهادت قربانیان، به بررسی ساختار این امپراتوری سیاه می‌پردازیم.

جغرافیای جزیره اپستین

جفری اپستین در سال ۱۹۹۸ این جزیره را به مبلغی حدود ۸ میلیون دلار خریداری کرد. انتخاب این مکان تصادفی نبود. لیتل سنت جیمز به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، انزوایی کامل را برای ساکنانش فراهم می‌آورد. این انزوا به اپستین اجازه داد تا بدون نگرانی از نگاه کنجکاو ناظران بیرونی یا پلیس محلی، قوانینی مختص به خود را در آنجا حاکم کند.

تغییراتی که او در بافت جزیره ایجاد کرد، فراتر از یک نوسازی ساده بود. او با صرف هزینه‌های گزاف، عمارت اصلی، استخرها، ویلا‌های مهمان و سازه‌های عجیب دیگری را بنا نهاد که هر کدام کارکردی مشخص در نقشه شوم او داشتند. کارگران محلی و خدمه، روایت‌هایی از قوانین سخت‌گیرانه امنیتی و محرمانگی نقل کرده‌اند که نشان‌دهنده تلاش وسواس‌گونه اپستین برای حفظ اسرار درون جزیره است. 

دسترسی به این مکان تنها از طریق قایق‌های خصوصی یا هلیکوپتر امکان‌پذیر بود که این امر، کنترل ورود و خروج افراد، به ویژه قربانیان را برای او و همدستانش تسهیل می‌کرد.

معماری رعب‌آور جزیره اپستین

یکی از بحث‌برانگیزترین سازه‌های موجود در جزیره اپستین، ساختمانی است که شباهت بسیاری به معابد باستانی دارد. این بنای مکعبی شکل با نوار‌های آبی‌رنگ و گنبدی طلایی، سال‌هاست که موضوع گمانه‌زنی‌های فراوان است. اگرچه برخی آن را سالن موسیقی یا ورزش توصیف کرده‌اند، اما موقعیت قرارگیری و نوع معماری آن، سوالات بسیاری را در ذهن ایجاد می‌کند. نکات کلیدی درباره زیرساخت‌های جزیره عبارتند از:

• سیستم نظارتی پیشرفته: دوربین‌های مداربسته در تمام نقاط حساس جزیره نصب شده بودند تا تمام حرکات مهمانان و قربانیان ثبت و ضبط شود.

• شبکه‌های زیرزمینی: گزارش‌هایی مبنی بر وجود راه‌های ارتباطی و اتاق‌های مخفی در زیر ساختمان‌ها وجود دارد که احتمالا برای جابجایی پنهانی افراد یا مخفی کردن فعالیت‌ها استفاده می‌شد.

• ویلا‌های مجلل، اما زندان‌گونه: اقامتگاه‌هایی که ظاهری لوکس داشتند، اما در عمل به گونه‌ای طراحی شده بودند که امکان فرار یا درخواست کمک را از ساکنان سلب می‌کردند.

این معماری تنها برای رفاه نبود، بلکه ابزاری برای اعمال قدرت و ایجاد حس ناتوانی در قربانیان به شمار می‌رفت. قربانیانی که اغلب دختران نابالغ بودند، در فضایی گرفتار می‌شدند که زیبایی ظاهری آن با وحشت درونی‌شان تضادی دردناک داشت.

گیلین مکسول معمار شبکه عنکبوتی جزیره اپستین‌

نمی‌توان از جزیره اپستین سخن گفت و نام «گیلین مکسول» را نادیده گرفت. او که دختر غول رسانه‌ای رابرت مکسول بود، نقشی کلیدی در مدیریت این جزیره و تأمین قربانیان ایفا می‌کرد. اسناد دادگاه نشان می‌دهد که مکسول نه تنها از فعالیت‌های «جفری اپستین» آگاه بود، بلکه به‌عنوان دست راست او، وظیفه شناسایی، فریفتن و انتقال دختران جوان و نوجوان به این جزیره را بر عهده داشت. مکسول با استفاده از جنسیت و جایگاه اجتماعی خود، حس اعتمادی کاذب در قربانیان ایجاد می‌کرد و آن‌ها را به دام این شبکه می‌کشاند. حضور او در جزیره به‌عنوان «خانم خانه»، فضایی را ترسیم می‌کرد که در آن جنایات جنسی، بخشی از روال عادی زندگی روزمره تلقی می‌شد. روش کار آن‌ها بسیار پیچیده و دقیق بود:

۱. شناسایی: انتخاب دختران از خانواده‌های کم‌درآمد یا دارای مشکلات خانوادگی.

۲. جذب: وعده تحصیل، شغل مدلینگ یا کمک‌های مالی برای جلب اعتماد.

۳. عادی‌سازی: شروع با ماساژ‌های ساده و سپس افزایش تدریجی درخواست‌های غیرقانونی.

۴. حبس در جزیره: انتقال قربانیان به لیتل سنت جیمز و مصادره پاسپورت‌ها برای جلوگیری از خروج.

پرواز‌های ننگین و مهمانان ویژه به جزیره اپستین

یکی از جنجالی‌ترین ابعاد پرونده «جزیره اپستین»، لیست افرادی است که به این جزیره سفر کرده‌اند. هواپیمای شخصی اپستین که در رسانه‌ها به القاب تحقیرآمیزی شهرت یافته، وسیله اصلی انتقال شخصیت‌های برجسته سیاسی، علمی و هنری به جزیره اپستین بود. اگرچه حضور نام یک فرد در لیست پرواز لزوماً به معنای ارتکاب جرم نیست، اما سکوت این افراد در برابر مشاهدات احتمالی‌شان در جزیره، پرسش‌های اخلاقی بزرگی را مطرح می‌کند.

اسناد فاش شده از دادگاه فدرال، نام‌های بزرگی را در این لیست نشان می‌دهد. نکته حائز اهمیت این است که جزیره اپستین تنها یک مخفیگاه شخصی نبود، بلکه مرکزی برای شبکه‌سازی و باج‌گیری احتمالی محسوب می‌شد. بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که اپستین با مستندسازی وقایع داخل جزیره، اهرم فشار قدرتمندی علیه نخبگان جهان در اختیار داشت. این موضوع می‌تواند توضیحی برای مصونیت طولانی‌مدت او در برابر قانون باشد.

مکانیسم سکوت و ارعاب جزیره اپستین

حفظ اسرار چنین تشکیلات وسیعی نیازمند سیستمی دقیق از تهدید و تطمیع است. کارکنان جزیره ملزم به امضای قرارداد‌های عدم افشا (NDA) بسیار سخت‌گیرانه‌ای بودند. هرگونه درز اطلاعات می‌توانست به جریمه‌های سنگین مالی و تعقیب قضایی منجر شود.

علاوه بر قرارداد‌های حقوقی، جو روانی حاکم بر جزیره نیز مانع از سخن گفتن قربانیان می‌شد. آن‌ها در محیطی ایزوله قرار داشتند که در آن اپستین و مکسول قدرتی مطلق داشتند. دسترسی نداشتن به تلفن، اینترنت آزاد و پول نقد، قربانیان را در وضعیتی از وابستگی کامل قرار می‌داد. روایت‌های بازماندگان حاکی از آن است که حتی پس از خروج از جزیره، سایه ترس از تعقیب و تهدید‌های اپستین تا سال‌ها بر زندگی آن‌ها سنگینی می‌کرد.

سرنوشت جزیره اپستین پس از سقوط امپراتوری

با دستگیری مجدد «جفری اپستین» در سال ۲۰۱۹ و مرگ مشکوک او در زندان، سرنوشت جزیره اپستین نیز تغییر کرد. این مکان که روزی نماد قدرت بود، به صحنه جرم تبدیل شد و مورد هجوم مأموران FBI قرار گرفت. در جریان بازرسی‌ها، مدارک بسیاری از جمله عکس‌ها، ویدئو‌ها و دیسک‌های سخت رایانه‌ای کشف شد که عمق فجایع را تایید می‌کرد.

سرانجام در سال ۲۰۲۳، این جزیره به همراه جزیره مجاورش (گریت سنت جیمز) به یک سرمایه‌گذار خصوصی فروخته شد. هدف از این فروش، تبدیل این مکان بدنام به یک اقامتگاه گردشگری لوکس و تلاش برای پاک کردن حافظه تاریخی جنایات رخ داده در آن است. بخشی از عواید حاصل از این فروش نیز برای پرداخت غرامت به قربانیان پرونده اختصاص یافت. با این حال، تغییر نام یا مالکیت، نمی‌تواند لکه ننگی را که بر پیشانی این منطقه جغرافیایی نشسته است، پاک کند.

چه کسانی مهمان ویژه جزیره اپستین بودند؟

در مورد مهمانان جزیره جفری اپستین (Epstein Island)، اطلاعات موجود بیشتر بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای، شهادت‌های دادگاهی و ادعا‌های فعالان حقوق بشری است. توجه داشته باشید که بسیاری از این ادعا‌ها بدون مدرک قطعی و قابل اثبات بوده‌اند، و برخی افراد نیز این موضوع را تکذیب کرده‌اند. در زیر نام برخی افرادی که در منابع مختلف به‌عنوان مهمانان احتمالی جزیره یا افراد مرتبط با فعالیت‌های اپستین ذکر شده‌اند آورده شده است:

۱. بیل کلینتون (Bill Clinton)

• ادعاها: رئیس‌جمهور سابق آمریکا چندین بار با جفری اپستین دیدار داشت و گفته می‌شود از جزیره او بازدید کرده است.

• نکته قابل توجه: هیچ مدرکی مبنی بر حضور کلینتون در جزیره به‌صورت رسمی ارائه نشده است.

۲. پرنس اندرو، دوک یورک (Prince Andrew)

• ادعاها: در سال ۲۰۱۵، ویرجینیا رابرتز (Virginia Roberts) که یکی از قربانیان ادعایی اپستین بود، ادعای خود را علیه پرنس اندرو مطرح کرد و گفت در سن ۱۷ سالگی با او رابطه داشته است.

• پیگیری قانونی: در سال ۲۰۲۲، پرنس اندرو با رابرتز تسویه دادخواست کرد، اما این موضوع به معنای اعتراف به گناه نبود.

۳. الون ماسک (Elon Musk)

• ادعاها: در سال ۲۰۲۳، گفتمان‌هایی در رسانه‌های جریانی و کانال‌های کودتاگرانه (مانند X) درباره احتمال حضور ماسک در جزیره اپستین مطرح شد.

• واکنش: ماسک این ادعا‌ها را «سخیف» خواند و هیچ مدرکی در این زمینه وجود ندارد.

۴. لسرز اسکولار (Les Wexner)

• نقش: بنیانگذار شرکت لیمیتد براندز (Limited Brands)، که اپستین را به‌عنوان مشاور مالی استخدام کرده بود.

• ارتباط: ارتباط اسکولار با اپستین بیشتر در حوزه مالی و مدیریت دارایی‌ها بود، نه در فعالیت‌های جنسی.

۵. دونالد ترامپ (Donald Trump)

• ادعاها: در گذشته، ترامپ درباره اپستین بیانیه‌هایی داده بود، اما هیچ مدرکی مبنی بر حضور او در جزیره وجود ندارد.

• واکنش: ترامپ ادعا کرده بود اپستین «مردی ناپاک» است، اما این موضوع به بحث‌های سیاسی بیشتری منجر شد.

۶. مارا هنتر (Mar-a-Lago)

ملک ترامپ در فلوریدا که گاهی اوقات در کنار جزیره اپستین مورد مقایسه قرار می‌گیرد.

۷. مته ماریت، همسر ولیعهد نروژ 

در اسناد اپستین بیش از ۱۰۰۰ بار نام مته ماریت آمده است. این ارتباط شامل تبادل ایمیل و حتی اقامت کوتاه او در ملکی متعلق به اپستین در پالم بیچ، فلوریدا در سال ۲۰۱۳ بوده است.

۸. استیون هاوکینگ (Stephen Hawking)

گفته می‌شود در یکی از جلسات علمی با اپستین ملاقات کرده است، اما این موضوع تأیید نشده است.

۹. برادران کوون (Koons Brothers)

برادران هنرمندی که گفته می‌شود در جزیره اپستین حضور داشتند.