وقتی که اعضاء یک خانواده کنار هم جمع می شوند و شروع به فعالیت می کنند، یکی از بهترین اشکال کسب وکار بروز می کند؛ کسب و کار خانوادگی که روز به روز در حال رشد و افزایش می باشد. کسب و کار خانوادگی لزوما به ترکیبی از افراد خانواده منتهی نمی شود و می تواند تعدادی از دوستان و خویشان را هم در خود جای دهد، اما ویژگی اصلیش این است که خانواده در کنار هم مشغول به کار هستند و تعداد اعضای با نسبت خانوادگی در آن بیش از بقیه اعضا است.
یک اصل بسیار مهم که در واقع مهم ترین اصل در این شکل از کسب و کار است این است که فضای کسب و کار و بنگاه داری فضایی الزاما رسمی و قاعده مند است و جو خانواده آغشته به صمیمیت و احساس ناشی از نزدیکی روابط افراد به هم.
نادیده گرفتن رسمیت و قاعده مندی در ذیل سایه صمیمیت حاکم بر فضای خانوادگی اصلی ترین آسیب ها را به این نوع کسب و کار می تواند بزند. به ویژه در فضای فرهنگی ما که هنوز هم تا حد زیادی آغشته به تعارف و رعایت حال همدیگر کردن است و هنوز مواردی وجود دارد که افراد از طرح موضوعات و نکات مهم فردی و جمعی صرف نظر می کنند چون به هر حال احساس خویشاوندی و صمیمیت در جمع بر هر رفتاری غلبه دارد.
به طور بالقوه نکات مهمی در کسب و کارهای خانوادگی خودنمایی می کنند و اگر به آنها توجه کافی و مناسب نشود و راه هایی برای رفع آسیب های احتمالی شان اندیشیده نشود می توانند از اساس این گونه کسب و کارها را با چالش و حتی خطر فروپاشی مواجه کنند.
چند پیشنهاد که بهتر است بنیانگذاران و مدیران کسب و کارهای خانوادگی به آنها توجه کنند:
تضمین آینده اعضای خانواده، در گرو بقای کسب و کار است. اگر هر کسب و کاری از جمله کسب و کار خانوادگی همگام با تغییرات محیطی، تغییر نکند و اصلاح نشود، در معرض نابودی قرار خواهد گرفت.
سیستم سازی برای برنامه های پیشبردی، برای نظام حقوق و دستمزد، برای جبران خدمات، برای ارتقائات، برای کناره گیری افراد، برای جانشین پروری و ….
بدین ترتیب خواهید توانست به جای درگیر بودن با یک کسب و کار، سهامدار چند کسب و کار باشید و بدین ترتیب نسبت به خلق ارزش افزوده مستمر کمک کنید.
یعنی به جای درگیر شدن در امور روزمره کسب و کار، بیشتر به رصد فرصت های محیطی برای شکار آنها پیش از رقیبان مشغول شوید.