
نشان تجارت - تیم ملی فوتبال زنان ایران برای دومین حضور خود در جام ملتهای آسیا تنها اندکی قبل از شروع جنگ، تهران را به مقصد استرالیا ترک کرد. شاگردان مرضیه جعفری بدون داشتن بازی دوستانه و اردوی درست و حسابی و بدون پرواز اختصاصی و پس از طی کردن مسیری چهل ساعته به گلدکوست استرالیا رسیدند تا در نخستین بازی به مصاف کره جنوبی بروند. ورود آنها به استرالیا همزمان شد با حملات آمریکا و اسرائیل علیه کشورمان.
دختران ملی پوش ایران در فضایی بهتزده از اتفاقات دی ماه و حمله نظامی به ایران، در بازی نخست آنطور که طیف به اصطلاح ارزشی انتظار داشتند، سرود ملی را نخواندند و همین تبدیل شد به دستمایه حمله به آنها.
بعد از انتشار تصاویری از مراسم پیش از بازی ایران مقابل کره جنوبی که با شکست سه بر صفر ملی پوشان ایران به پایان رسید، محمدرضا شهبازی مجری جنجالی صداوسیما که پیش از این با ویدئوی معروف «مگر ما اسکل نظام مقدس هستیم» چهره شده بود، در یک برنامه تلویزیونی به شدیدترین و بی ادبانهترین شکل ممکن به دختران ایرانی تیم ملی فوتبال حمله کرد و آنها را «بیشرف» و «بیوطن» خواند و تلویحا خواستار اعدام آنها شد.
شهبازی گفت: «با خائنین در زمان جنگ باید شدیدتر برخورد شود. مثل ماجرای سرود نخواندن اعضای تیم ملی زنان. با اینها باید شدیدتر برخورد شود. این دیگر یک حرکت نمادین اعتراضی و فلان نیست. در شرایط جنگی اینکه تو بروی آنجا و سرود ملی نخوانی اوج بی وطنی و بی شرفی است. ننگ بی شرفی و خیانت باید روی پیشانی اینها بماند. باید با اینها برخورد شدیدی هم صورت بگیرد.»
گرچه شهبازی از کلمه اعدام استفاده نکرد، اما از آنجایی که خیانت به کشور در زمان جنگ معمولا با مجازات اعدام مواجه میشود، برخی مدعی شدند این مجری صداوسیما در لفافه از مقامات قضایی چنین درخواستی را مطرح کرده است.
اظهارات نابخردانه شهبازی بلافاصله در شبکههای اجتماعی، رسانههای داخلی و حتی رسانههای خارجی فارسی و انگلیسی زبان بازتاب بسیار گستردهای پیدا کرد. خبرگزاریهای رویترز، نیویورک تایمز، گاردین و چندین رسانه انگلیسی زبان دیگر در گزارشهایی مجزا و با تیترهای ترسناک و کلیدواژههایی نظیر «در خطر بودن جان بازیکنان تیم ملی زنان ایران» به این اظهارات واکنش نشان دادند.
در این گزارشها آمده «از آنجایی که در ایران به دختران تیم ملی فوتبال برپسب خیانت در زمان جنگ زده شده جان این بازیکنان در خطر است و حتی درخواستهایی از دولت استرالیا صورت گرفته که به اعضای تیم ملی زنان ایران پناهندگی داده شود!»
در همین راستا نیویورک تایمز نوشت: بخش آسیا/اقیانوسیه اتحادیه جهانی بازیکنان فوتبال، FIFPRO، روز جمعه اعلام کرد که به برگزارکنندگان مسابقات یعنی کنفدراسیون فوتبال آسیا و همچنین نهاد جهانی فوتبال فیفا نامه نوشته و از آنها خواسته است «فوراً وارد عمل شوند» و با فدراسیون فوتبال ایران و دولت استرالیا همکاری کنند تا «تمام تلاش ممکن برای حفاظت از امنیت بازیکنان» انجام شود.
در این بیانیه آمده است: «علاوه بر وضعیت خطرناکی که ممکن است بازیکنان در صورت بازگشت به ایران پس از مسابقات با آن روبهرو شوند، بخش آسیا/اقیانوسیه FIFPRO عمیقاً نگران گزارشهایی است که نشان میدهد تلویزیون دولتی ایران بهطور علنی اعضای تیم را به دلیل سکوت هنگام پخش سرود ملی پیش از بازی افتتاحیه مورد حمله قرار داده است.»
نشریه گاردین نیز نوشت: مدیر اجرایی شورای پناهندگی استرالیا هشدار داده که اگر بازیکنان به ایران برگردند ممکن است در خطر باشند. او گفت: «با توجه به شواهد موجود، به نظر میرسد اعضای تیم فوتبال زنان در صورت بازگشت در معرض خطر قرار بگیرند. در ایران حتی اقدامات ساده اعتراضی نیز میتواند پیامدهای بسیار جدی داشته باشد.» این رسانه به نقل از یک خبرنگار ایرانی ساکن آلمان مدعی شد ممکن است بازیکنان در صورت برگشت به ایران با خطر «اعدام» مواجه شوند. جملهای که واکنش شدید کاربران خارجی در شبکههای اجتماعی را به دنبال داشت.
مشخص نیست در این شرایط جنگی و در حالی که مقامات مدام از اتحاد و پرهیز از رفتارهای حاشیهای حرف میزنند، چطور یک مجری تلویزیونی به خودش اجازه میدهد این چنین در مورد دختران ایرانی صحبت کند؟
یعنی یک نفر نیست که در سازمان صداوسیما به شهبازی بگوید تو چه کاره این کشوری که برای برخی از بهترین دختران ایران زمین پرونده میسازی و آنها را متهم به خیانت و بی شرفی میکنی؟ تو میدانی این دختران با چه زحمتی توانستند جواز حضور در جام ملتهای آسیا را به دست آورند؟ در بین مدیران آن برنامه تلویزیونی، کسی اطلاع دارد دختران فوتبالیست در بی توجهی کامل فدراسیون فوتبال و با بدترین شرایط ممکن چنین دستاوردی را رقم زدند؟
آیا به گوش شما رسیده که این دختران بدون حتی یک بازی دوستانه و بدون پرواز اختصاصی و پس از طی کردن مسیری چهل ساعته از تهران به استرالیا رسیدند و درست در همان لحظه به گوششان رسیده که کشورشان مورد حمله نظامی واقع شده؟
شما که این قدر آتشتان برای حذف آدمها تند است، آیا نمیتوانستنید دو روز صبر کنید و ببینید همین دختران در مراسم قبل از شروع بازی دومشان نه تنها سرود خواندند که سلام نظامی به پرچم دادند؟ حالا رویتان میشود در چشم آنها نگاه کنید؟
باید یک بار به این سوال درست پاسخ داده شود که واقعا چه کسی در شرایط جنگی کشور را تضعیف میکند؟ آن دختری که ۹۰ دقیقه زیر پرچم ایران در شرایط نابرابر با رقبا میدود و میجنگد تا بالندگی زن ایرانی را به دنیا نشان دهد یا آن مجری نادانی که درخواست اشد مجازات برای اعضای تیم ملی زنان را میکند و باعث میشود رسانههای دنیا از ایران ترسناکترین چهره ممکن را بسازند؟ آن هم درست در زمانی که در رسانههای مرجع بین المللی از «برخورد حکومت با مردم خودش» به عنوان یکی از بهانههای حمله نظامی به کشور یاد میشود.
آیا مدیران صداوسیما و شهبازی می دانند اظهاراتشان چه بازتابی ممکن است داشته باشد یا تنها میخواهند نان تندرویشان را بخورند؟ در روزهای قبل از جنگ، دغدغه مقامات کشور این بود که ادعاهای ترامپ در مورد تعداد کشتههای اتفاقات روزهای ۱۸ و ۱۹ دی را تکذیب کنند؛ حالا مردم جهان با خودشان میگویند اگر در ایران به خاطر نخواندن سرود ملی ممکن است بازیکن تیم ملی زنان اعدام شود، چرا اعداد ادعایی رسانههای خارجی راست نباشد؟
سوال اینجاست که آیا شهبازی بابت چنین اظهاراتی بازخواست میشود یا به عنوان پاداش آنتن زنده بیشتری در اختیارش قرار میگیرد؟ آیا این همان صداوسیمایی است که قرار است در سختترین شرایط مردم را کنار هم قرار دهد؟
از آنجایی که دختران تیم ملی با شکست مقابل تیمهای قدرتمند کره جنوبی و میزبان شانس صعود به دور بعد را از دست دادند و بعد از بازی مقابل فیلیپین باید به کشور برگردند، امیدواریم خیلی سریع در صداوسیما از اعضای تیم ملی زنان عذرخواهی رسمی صورت بگیرد. همچنین لازم است مدیران ورزش و فدراسیون فوتبال با توجه به فضاسازیهای شکل گرفته در رسانههای مطرح خارجی به اعضای تیم ملی زنان تضمین بدهند که قرار نیست هنگام بازگشت به کشور برخوردی با آنها صورت بگیرد. تصور اینکه در شرایط فعلی برخی از اعضای تیم ملی زنان بخواهند به خاطر اظهارات یک مجری قید بازگشت به کشور را بزنند بسیار ناراحت کننده و البته جنجال برانگیز است.
تیم ملی زنان ایران فردا یکشنبه ۱۷ اسفند در سومین بازی خود در جام ملتها به مصاف فیلیپین خواهد رفت.