
نشان تجارت - افزایش هزینههای تولید در صنعت سیمان در ماههای اخیر، همزمان با تغییر سیاستهای ارزی و حذف ارز ترجیحی، توجه فعالان بازار و مصرفکنندگان را به وضعیت این صنعت جلب کرده است. سیمان بهعنوان یکی از نهادههای اصلی بخش ساختمان در شرایطی قرار دارد که نوسانات اقتصادی و رکود پروژههای عمرانی میتواند بر روند تولید و عرضه آن اثرگذار باشد.
با این حال، ارز ترجیحی ارتباط مستقیمی با قیمت سیمان ندارد، چراکه صنعت سیمان در سالهای گذشته از این ارز استفاده نکرده و تأمین هزینههای ارزی خود را عمدتا بر مبنای نرخهای آزاد انجام داده است؛ موضوعی که این پرسش را مطرح میکند که افزایش هزینهها تا چه اندازه میتواند به تغییر قیمت سیمان در بازار منجر شود؟
علیاکبر الوندیان، دبیر انجمن صنفی صنعت سیمان گفت: افزایش نرخ ارز هزینههای جدیدی را به صنعت سیمان تحمیل کرده است، زیرا بسیاری از قطعات و مواد اولیه مورد نیاز از بازار آزاد تأمین میشوند و نرخ آنها تابع ارز آزاد است.
وی با اشاره به محدودیتهای تخصیص ارز ترجیحی افزود: تا به امروز این صنعت دسترسی به ارز ترجیحی نداشته و معمولا تأمین ارز مورد نیاز از محل ارز حاصل از صادرات انجام میشود؛ بنابراین افزایش قیمت ارز بهطور مستقیم بر قیمت تمامشده تولید تأثیر گذاشته است.
الوندیان درباره اثرات این روند بر بازار اظهار کرد: با وجود افزایش هزینهها، بازار ساختمان و پروژههای عمرانی با رکود مواجه است و صنعت سیمان حدود ۱۰ درصد از بازار خود را از دست داده است؛ بهطوری که قیمتها علیرغم افزایش هزینه تولید، روندی ثابت یا حتی در برخی موارد کاهشی را در هفتههای اخیر تجربه کرده است.
وضعیت صنعت سیمان نشان میدهد که افزایش هزینههای این بخش بیش از آنکه ناشی از حذف ارز ترجیحی باشد، به نوسانات نرخ ارز آزاد و شرایط رکودی بازار ساختوساز بازمیگردد. از آنجا که صنعت سیمان در سالهای گذشته از ارز ترجیحی استفاده نکرده، تغییر این سیاست اثر مستقیمی بر قیمتگذاری آن نداشته است.