نشان تجارت - باوجود ادامه روند حاکمبودن زمستان بر بازار قیمت و اجاره مسکن تا ابتدای بهمن، دماسنج مسکن با تغییر رنگ از وضعیت قرمز به آبی همراه بوده است. راز این تغییر رنگ را باید در ثبات نسبی قیمت مسکن در سالجاری از یک طرف و تداوم رشد اجاره بها از سوی دیگر جستوجو کرد که باعث پایین آمدن دماسنج مسکن در ابتدای بهمن شده است.
صحنه بازار معاملات اجاره مسکن در محلههای منتخب مناطق ۲۲ گانه تهران در ابتدای بهمن ماه حاکی از رشد ۵ درصدی ماهانه میزان اجاره بها در مقایسه با ابتدای دی ماه است. با توجه به عدمارائه آمارهای رسمی از سوی مرکز آمار، در حال حاضر تنها راه سنجش بازار اجاره بها شاخص سنجش اجاره بهای «دنیایاقتصاد» بر اساس فایلهای ارائهشده به بازار و روایتهای واسطههای ملکی است.
بنابراین، شاخص اجاره مسکن «دنیایاقتصاد» یا همان «میانگین اجاره بهای پیشنهادی» نشان میدهد، نبض بازار معاملات اجاره مسکن تهران در ابتدای بهمن به ۴۰۸هزار تومان در مترمربع رسید و «اجاره بهای پیشنهادی» در محلههای منتخب ۲۲ منطقه تهران در حدود ۴۹۴ میلیون تومان پول پیش و ۱۸.۵ میلیون تومان اجاره بهای ماهانه برای واحدهای مسکونی میانمتراژ با میانگین ۸۱.۹ مترمربع با میانگین سن بنای ۷.۲ سال بوده است.
فایلهای ارائه شده در بازار اجاره نشان میدهد نبض اجاره بها بر اساس ارقام پیشنهادی موجرها در ابتدای بهمن در مقایسه با ابتدای دی روند افزایشی داشته و با تورم ۵ درصدی همراه بوده است.
تحقیقات میدانی «دنیایاقتصاد» نشان میدهد، بازار اجاره همچنان زمستانی باقی ماند و نهتنها با کاهش تقاضا همراه بوده، بلکه از سمت عرضه نیز رکود فایل قابل مشاهده است. این کاهش فایل اجاره آپارتمان نسبت به سال قبل را میتوان ناشی از «افت خرید سرمایهای» دانست.
اگرچه به گفته واسطههای بازار ملک در فصول پاییز و زمستان نقل و انتقال به حداقل میرسد، اما باتوجه به نزدیک شدن به عید، در واقع باید تحرکی در معاملات اجاره در بازار ایجاد شود، اما در حال حاضر و در واپسین روزهای بهمن نیز همچنان بازار اجاره سرد و در وضعیت رکودی قرار دارد. با این حال بهرغم عدمرغبت مستاجران به «جابهجایی» و ترجیح آنها به «تمدید»، میزان «اجاره بهای پیشنهادی» در فاصله ابتدای دی تا ابتدای بهمن، افزایش چشمگیری پیدا کرده است.
هر چند برخی واسطههای این بازار در تحلیل شرایط میگویند، هزینه اجاره آپارتمان در قراردادهایی که تنظیم میکنند، افزایش محسوسی نداشته است. این میتواند به معنای آن باشد که در فاصله تبدیل «اجاره بهای مدنظر موجر» به «اجاره بهای قطعی در قرارداد»، احتمالا بهخاطر نبود تقاضای جابهجایی از سمت مستاجرها، موجر مجبور به نرمش میشود. بررسیها نشان میدهد، میزان رشد نقطهای اجاره بها در شمال پایتخت تا حدود ۳ برابر بیشتر از مناطق متوسط و میانی بوده است.