ظهور فناوری چوب شفاف / آیا این جایگزین زیستی به سلطه پلاستیک‌های نفتی پایان می‌دهد؟

نشان تجارت - هدی کاشانیان: چوب شفاف یا Transparent Wood به‌عنوان یکی از نوآورانه‌ترین مواد زیستی قرن بیست‌ویکم، توجه گسترده‌ای از سوی محققان، صنعتگران و سیاست‌گذاران محیط‌زیستی به خود جلب کرده است. این ماده که از طریق فرآیند‌های شیمیایی و فیزیکی پیشرفته از بافت چوب طبیعی تولید می‌شود، ویژگی‌های منحصربه‌فردی همچون عبور نور، استحکام مکانیکی بالا، قابلیت تجدیدپذیری و کاهش ردپای کربن دارد که آن را به یک جایگزین بالقوه برای پلاستیک‌های نفتی تبدیل کرده است. 

چوب شفاف چیست؟

چوب شفاف ماده‌ای زیستی و نوآورانه است که از بافت طبیعی چوب، از طریق فرآیند‌های شیمیایی دقیق تولید می‌شود. در این فرآیند، لیگنین که رنگ‌دهنده و جاذب اصلی نور در چوب است، یا به‌طور کامل از ساختار سلولزی جدا می‌شود یا از طریق واکنش‌های شیمیایی بی‌رنگ می‌شود و سپس فضا‌های خالی ایجاد شده با رزین‌های شفافی مانند اپوکسی یا اکریلیک پر می‌شوند تا ضریب شکست نور در سراسر ساختار یکنواخت شود و نور بتواند از میان آن عبور کند. نتیجه نهایی ماده‌ای است با شفافیت ۸۰ تا ۹۰ درصد که در عین حال استحکام مکانیکی قابل‌توجهی دارد، وزن کمتری نسبت به شیشه دارد و نور را به‌صورت پراکنده و نرم منتقل می‌کند؛ ویژگی‌هایی که آن را برای کاربرد‌هایی مانند پنجره‌های ساختمانی، پانل‌های خودرو و بسته‌بندی‌های پایدار به گزینه‌ای مطرح تبدیل کرده است.

فناوری تولید چوب شفاف و مکانیسم شفافیت

تولید چوب شفاف فرآیندی چند مرحله‌ای است که بر اساس حذف یا تغییر اجزای نوری چوب طبیعی استوار است. چوب در حالت عادی به دلیل وجود لیگنین، همی‌سلولز و سایر ترکیبات عامل جذب و پراکندگی نور، مات و غیرشفاف است. لیگنین که حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد وزن خشک چوب را تشکیل می‌دهد، رنگ قهوه‌ای مایل به زرد چوب را ایجاد می‌کند و به دلیل ساختار آروماتیک پیچیده خود، نور مرئی را جذب می‌کند. اولین مرحله در تولید چوب شفاف، حذف یا تغییر رنگ لیگنین از طریق فرآیند‌های شیمیایی است. روش رایج شامل غوطه‌ور کردن ورقه‌های نازک چوب در محلول‌های قلیایی مانند سدیم هیدروکسید یا استفاده از ترکیبات اکسیدکننده مانند هیدروژن پراکساید است که لیگنین را تجزیه یا بی‌رنگ می‌کنند. پس از حذف یا اصلاح لیگنین، ساختار سلولزی سفید یا نیمه‌شفافی باقی می‌ماند که هنوز به دلیل پراکندگی نور در فصل مشترک هوا و دیواره سلولی، کاملاً شفاف نیست.

مرحله بعدی، تزریق رزین یا پلیمر شفاف با ضریب شکست نزدیک به سلولز به درون ساختار متخلخل چوب است. معمولاً از رزین‌های اپوکسی، اکریلیک یا پلی‌متیل متاکریلات (PMMA) استفاده می‌شود که این مواد فضا‌های خالی بین الیاف سلولزی را پر می‌کنند و از پراکندگی نور جلوگیری می‌کنند. هماهنگی ضریب شکست بین سلولز (حدود ۱.۵۳) و رزین (حدود ۱.۴۹ تا ۱.۵۲) کلید شفافیت نهایی است. برخی روش‌های جدید، به‌جای حذف کامل لیگنین، از فرآیند اصلاح شیمیایی آن استفاده می‌کنند تا ساختار طبیعی چوب بیشتر حفظ شود و استحکام مکانیکی افزایش یابد. محققان دانشگاه مریلند در سال ۲۰۱۶ و موسسه KTH سوئد در سال ۲۰۱۸، روش‌های بهبودیافته‌ای را معرفی کردند که به شفافیت بالای ۸۵ تا ۹۰ درصد برای ورقه‌های یک میلی‌متری دست یافتند. فناوری‌های نوین همچنین شامل استفاده از نانوسلولز باکتریایی، پوشش‌های نانوذره‌ای و روش‌های تثبیت لیگنین اصلاح‌شده است که امکان تولید چوب شفاف با ضخامت بیشتر و خواص مکانیکی بهتر را فراهم می‌کنند.

خواص فیزیکی و مکانیکی چوب شفاف

چوب شفاف ترکیبی منحصر‌به‌فرد از ویژگی‌های نوری و مکانیکی را ارائه می‌دهد که آن را از مواد شفاف سنتی متمایز می‌کند. از نظر نوری، این ماده قادر به عبور ۸۰ تا ۹۰ درصد نور مرئی است که در مقایسه با شیشه استاندارد (حدود ۹۰ درصد) و پلاستیک‌های شفاف مانند پلی‌کربنات (۸۵ تا ۹۰ درصد) رقابتی است. یکی از ویژگی‌های برجسته چوب شفاف، پراکندگی نور diffuse است که به معنی عبور نرم و یکنواخت نور بدون ایجاد سایه تیز و تابش مستقیم است. این ویژگی برای کاربرد‌هایی مانند پنجره‌های ساختمانی، پارتیشن‌های داخلی و نورگیر‌های معماری بسیار مطلوب است، زیرا از خیرگی بیش از حد جلوگیری می‌کند و نور طبیعی را به‌صورت یکنواخت در فضا توزیع می‌کند.

از نظر مکانیکی، چوب شفاف استحکام کششی ۳ تا ۵ برابر بیشتر از چوب طبیعی دارد که ناشی از تقویت ساختار سلولزی توسط رزین تزریق‌شده است. استحکام خمشی آن در حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ مگاپاسکال است که در مقایسه با پلاستیک‌های رایج مانند پلی‌اتیلن (۲۰ تا ۴۰ مگاپاسکال) و پلی‌پروپیلن (۳۰ تا ۵۰ مگاپاسکال) بسیار بالاتر است. ضربه‌پذیری چوب شفاف نیز به دلیل ساختار الیافی آن قابل‌توجه است و در برابر شکست ناگهانی مقاومت بیشتری نشان می‌دهد. چگالی این ماده در حدود ۱.۱ تا ۱.۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب است که کمتر از شیشه (۲.۵ گرم بر سانتی‌متر مکعب) و مشابه برخی پلاستیک‌های مهندسی است. خاصیت عایق حرارتی چوب شفاف نیز بهتر از شیشه و برخی پلاستیک‌هاست که مصرف انرژی در ساختمان‌ها را کاهش می‌دهد. قابلیت پردازش و شکل‌دهی چوب شفاف به روش‌های برش، سوراخ‌کاری، لمینت کردن و قالب‌گیری امکان‌پذیر است، اما محدودیت‌هایی در مقایسه با پلاستیک‌های قالب‌پذیر ترموپلاستیک دارد.

کاربرد‌های صنعتی و تجاری بالقوه

چوب شفاف طیف گسترده‌ای از کاربرد‌های بالقوه در صنایع مختلف دارد که هر یک بسته به نیاز‌های فنی و اقتصادی، جذابیت متفاوتی دارند. در صنعت ساختمان و معماری، پنجره‌ها، نورگیر‌های سقفی، پارتیشن‌های داخلی، درب‌های کابینت و پنل‌های نمای ساختمان از مهم‌ترین کاربرد‌های پیشنهادی هستند. چوب شفاف می‌تواند با حفظ زیبایی‌شناسی طبیعی چوب، نور طبیعی را وارد فضا کند و از مصرف روشنایی مصنوعی بکاهد. پروژه‌های آزمایشی در دانشگاه‌های آمریکا و اروپا نشان داده‌اند که استفاده از پنجره‌های چوب شفاف می‌تواند مصرف انرژی گرمایشی و سرمایشی ساختمان را تا ۳۰ درصد کاهش دهد.

در صنعت خودرو، چوب شفاف برای تولید سقف‌های شیشه‌ای، پنل‌های داخلی، داشبورد و المان‌های تزیینی کاربرد دارد. استحکام بالا و وزن کمتر نسبت به شیشه، آن را به گزینه‌ای جذاب برای کاهش وزن خودرو و بهبود راندمان سوخت تبدیل می‌کند. در صنعت الکترونیک، صفحه‌نمایش‌ها، قاب‌های تلفن‌های هوشمند، پنل‌های خورشیدی و ماژول‌های LED می‌توانند از چوب شفاف بهره ببرند. ویژگی عایق الکتریکی و قابلیت کنترل عبور نور، آن را برای برخی کاربرد‌های اپتوالکترونیک مناسب می‌کند. در صنعت بسته‌بندی، ظروف شفاف، جعبه‌های محافظ، بسته‌بندی‌های لوکس برای محصولات غذایی و آرایشی-بهداشتی از جمله کاربرد‌های مطرح هستند که به‌ویژه در بازار‌هایی که حساسیت زیست‌محیطی بالایی دارند، جذابیت دارند. صنعت مبلمان، دکوراسیون داخلی، لوستر و چراغ، میز، قفسه و آینه نیز بازار‌های هدف بالقوه هستند. در حوزه انرژی تجدیدپذیر، چوب شفاف برای تولید پانل‌های خورشیدی زیستی و پنجره‌های تولیدکننده انرژی مورد تحقیق قرار گرفته است که در آن سلول‌های خورشیدی کوانتومی یا رنگدانه‌های فتوولتائیک در ساختار چوب شفاف جاسازی می‌شوند.

مقایسه زیست‌محیطی با پلاستیک‌های نفتی

یکی از مهم‌ترین انگیزه‌های توسعه چوب شفاف، مزایای زیست‌محیطی آن در مقایسه با پلاستیک‌های مبتنی بر نفت است. پلاستیک‌ها که سالانه بیش از ۴۰۰ میلیون تن در سطح جهان تولید می‌شوند، مسئول حدود ۳.۴ درصد انتشار گاز‌های گلخانه‌ای جهانی هستند و ردپای کربن بالایی دارند. فرآیند استخراج نفت، پالایش، پلیمریزاسیون و تولید محصولات نهایی، انرژی‌بر و آلاینده است. برعکس، چوب یک منبع تجدیدپذیر است که در چرخه رشد خود کربن دی‌اکسید را جذب می‌کند و به‌عنوان یک ذخیره‌کننده کربن عمل می‌کند. محاسبات چرخه حیات یا LCA نشان می‌دهند که تولید یک کیلوگرم چوب شفاف حدود ۵۰ تا ۷۰ درصد کمتر از یک کیلوگرم پلاستیک شفاف مانند پلی‌کربنات، انتشار کربن دارد.

با این حال، باید توجه داشت که فرآیند تولید چوب شفاف نیز کاملاً بی‌ضرر نیست. استفاده از مواد شیمیایی قلیایی برای حذف لیگنین، رزین‌های سنتتیک اپوکسی یا اکریلیک که خود از نفت مشتق می‌شوند و مصرف آب و انرژی در فرآیند تولید، چالش‌های زیست‌محیطی خاص خود را دارند. تحقیقات در حال انجام بر روی استفاده از رزین‌های زیستی مانند رزین سویا، فوران زیستی و نانوسلولز باکتریایی برای جایگزینی رزین‌های نفتی است که می‌تواند اثرات زیست‌محیطی را بیشتر کاهش دهد. قابلیت تجزیه‌پذیری و بازیافت چوب شفاف نیز موضوع مهمی است. در حالی که چوب طبیعی کاملاً زیست‌تخریب‌پذیر است، چوب شفاف به دلیل وجود رزین سنتتیک، به‌کندی تجزیه می‌شود، اما همچنان بهتر از بسیاری از پلاستیک‌های نفتی است. روش‌های بازیافت شامل جداسازی رزین از الیاف سلولزی یا استفاده مجدد کامل محصول در کاربرد‌های دیگر است که هنوز نیاز به توسعه فناوری و زیرساخت دارد.

چالش‌های اقتصادی و مقیاس تولید

یکی از بزرگ‌ترین موانع جایگزینی پلاستیک‌های نفتی با چوب شفاف، هزینه تولید و مقیاس‌پذیری است. در حال حاضر، تولید چوب شفاف عمدتاً در مقیاس آزمایشگاهی یا نیمه‌صنعتی انجام می‌شود و هزینه تولید هر کیلوگرم آن چندین برابر پلاستیک‌های رایج است. برآورد‌ها نشان می‌دهند که هزینه تولید چوب شفاف در حال حاضر بین ۲۰ تا ۵۰ دلار به کیلوگرم است در حالی که پلاستیک‌های رایج مانند PET و PP کمتر از ۲ دلار و حتی پلاستیک‌های مهندسی پیشرفته مانند پلی‌کربنات حدود ۳ تا ۵ دلار هستند. این اختلاف قیمت عمدتاً ناشی از فرآیند چند مرحله‌ای تولید، استفاده از مواد شیمیایی گران‌قیمت، زمان طولانی فرآیند و نبود اقتصاد مقیاس است.

برای تجاری‌سازی چوب شفاف، نیاز به سرمایه‌گذاری گسترده در تحقیق و توسعه، ایجاد خطوط تولید صنعتی خودکار، توسعه زنجیره تأمین پایدار چوب و استانداردسازی فرآیند‌ها است. برخی شرکت‌های استارت‌آپ و مراکز تحقیقاتی در آمریکا، سوئد، چین و ژاپن در حال کار روی تجاری‌سازی این فناوری هستند، اما هنوز هیچ تولیدکننده بزرگ با ظرفیت تولید انبوه وجود ندارد. پیش‌بینی می‌شود که با افزایش مقیاس تولید و بهبود فرآیندها، هزینه تولید در ۱۰ تا ۱۵ سال آینده به حدود ۵ تا ۱۰ دلار به کیلوگرم برسد که می‌تواند آن را برای بسیاری از کاربرد‌های تخصصی اقتصادی کند. محدودیت دیگر دسترسی به منابع پایدار چوب است. استفاده گسترده از چوب برای تولید مواد شفاف می‌تواند فشار بر جنگل‌ها و منابع طبیعی را افزایش دهد مگر اینکه از چوب‌های کشت‌شده در مزارع پایدار، ضایعات صنعت چوب یا چوب‌های سریع‌الرشد مانند بامبو و انواع چوب نرم استفاده شود. استانداردسازی کیفیت، تعیین استاندارد‌های ایمنی، آتش‌سوزی، دوام و عملکرد بلندمدت نیز برای پذیرش گسترده در بازار ضروری است.

وضعیت فعلی بازار و پیش‌بینی آینده

بازار جهانی پلاستیک‌های نفتی در حال حاضر ارزشی بالغ بر ۶۰۰ میلیارد دلار دارد و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ به ۷۵۰ میلیارد دلار برسد. در مقابل، بازار چوب شفاف هنوز در مرحله نوپایی قرار دارد و ارزش آن کمتر از ۵۰ میلیون دلار برآورد می‌شود که عمدتاً شامل پروژه‌های تحقیقاتی، نمونه‌های آزمایشی و تولیدات محدود برای بازار‌های نیچ است. تحلیلگران صنعت پیش‌بینی می‌کنند که با پیشرفت فناوری و افزایش فشار‌های زیست‌محیطی، بازار چوب شفاف و مواد زیستی مشابه می‌تواند تا سال ۲۰۳۵ به ۵ تا ۱۰ میلیارد دلار برسد که حدود ۱ تا ۲ درصد از بازار پلاستیک را تشکیل خواهد داد.

عوامل متعددی بر رشد این بازار تأثیر می‌گذارند. مقررات سخت‌گیرانه زیست‌محیطی در اروپا، آمریکای شمالی و برخی کشور‌های آسیایی که محدودیت‌های جدی بر تولید و مصرف پلاستیک‌های یکبار مصرف و غیرقابل بازیافت وضع کرده‌اند، انگیزه قوی برای توسعه مواد جایگزین است. اتحادیه اروپا هدف گذاری کرده که تا سال ۲۰۳۰، تمامی بسته‌بندی‌های پلاستیکی قابل بازیافت یا قابل تجزیه زیستی باشند که می‌تواند فرصتی برای چوب شفاف ایجاد کند. آگاهی و تقاضای مصرف‌کنندگان برای محصولات سبز و پایدار نیز رو به افزایش است. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که بیش از ۶۰ درصد مصرف‌کنندگان در کشور‌های توسعه‌یافته حاضرند برای محصولات زیست‌محیطی هزینه بیشتری بپردازند. سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ در فناوری‌های سبز نیز در حال افزایش است. شرکت‌هایی مانند IKEA، Apple، Unilever و Coca-Cola متعهد به کاهش استفاده از پلاستیک نفتی شده‌اند و به دنبال مواد جایگزین هستند. با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند که چوب شفاف به تنهایی نمی‌تواند جایگزین جامع پلاستیک‌های نفتی باشد بلکه بخشی از یک پرتفوی متنوع مواد زیستی شامل پلاستیک‌های زیست‌تخریب‌پذیر مانند PLA و PHA، کامپوزیت‌های طبیعی، مواد سلولزی و سایر نوآوری‌ها خواهد بود.

نقش فناوری‌های مکمل و سیستم‌های چندجانبه

برای تحقق آینده‌ای بدون وابستگی به پلاستیک‌های نفتی، نیاز به رویکرد سیستمی و چندجانبه است که در آن چوب شفاف یکی از ابزارها، اما نه تنها راهکار است. پلاستیک‌های زیستی مانند پلی‌لاکتیک اسید (PLA) که از ذرت، نیشکر یا سایر منابع نشاسته‌ای تولید می‌شوند، پلی‌هیدروکسی‌آلکانوات (PHA) که توسط باکتری‌ها تولید می‌شوند و پلاستیک‌های مبتنی بر جلبک دریایی، همگی در حال توسعه هستند و هر یک کاربرد‌های خاص خود را دارند. کامپوزیت‌های الیاف طبیعی مانند الیاف کتان، کنف، بامبو و نارگیل که با رزین‌های زیستی ترکیب می‌شوند، برای کاربرد‌های سازه‌ای و بسته‌بندی مناسب هستند.

فناوری‌های بازیافت پیشرفته مانند بازیافت شیمیایی که پلاستیک‌ها را به مونومر‌های اولیه تبدیل می‌کند، بازیافت آنزیمی که با استفاده از آنزیم‌های طبیعی پلیمر‌ها را تجزیه می‌کند و روش‌های پیرولیز برای تبدیل پلاستیک به سوخت یا مواد شیمیایی، همگی می‌توانند چرخه عمر پلاستیک‌های موجود را بهبود بخشند و نیاز به تولید جدید را کاهش دهند. طراحی برای پایداری یا Design for Sustainability که در آن محصولات از همان ابتدا با هدف قابلیت بازیافت، تعمیرپذیری و کاهش مواد اولیه طراحی می‌شوند، نقش کلیدی دارد. سیاست‌های دولتی مانند مالیات بر کربن، یارانه برای مواد زیستی، ممنوعیت پلاستیک‌های یکبار مصرف و حمایت از تحقیق و توسعه نیز عوامل تعیین‌کننده هستند. همکاری بین‌المللی در چارچوب توافقنامه‌های زیست‌محیطی مانند کنوانسیون پلاستیک سازمان ملل که در حال مذاکره است، می‌تواند استاندارد‌های جهانی ایجاد کند و انتقال به اقتصاد پلاستیک پایدار را تسریع کند.

چالش‌های فنی در توسعه چوب شفاف

علی‌رغم پیشرفت‌های قابل‌توجه، چوب شفاف همچنان با چالش‌های فنی متعددی مواجه است که باید قبل از تجاری‌سازی گسترده حل شوند. یکی از محدودیت‌های اصلی، ضخامت قابل تولید است. در حال حاضر، اکثر نمونه‌های چوب شفاف با شفافیت بالا (بالای ۸۰ درصد) ضخامت کمتر از ۲ میلی‌متر دارند. با افزایش ضخامت، شفافیت به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌یابد، زیرا حتی پراکندگی جزئی نور در مسیر طولانی‌تر تجمع می‌شود. برای کاربرد‌هایی مانند پنجره‌های ساختمانی یا شیشه‌های خودرو، نیاز به ضخامت ۵ تا ۱۰ میلی‌متر یا بیشتر است که فناوری فعلی هنوز نتوانسته با حفظ شفافیت مطلوب به آن دست یابد.

چالش دیگر، یکنواختی و تکرارپذیری فرآیند تولید است. خواص چوب طبیعی به نوع درخت، سن، شرایط رشد و حتی موقعیت در تنه درخت بستگی دارد و این تنوع می‌تواند به محصولات نهایی با کیفیت متغیر منجر شود. استانداردسازی مواد اولیه و کنترل دقیق پارامتر‌های فرآیند ضروری است. دوام بلندمدت و مقاومت در برابر عوامل محیطی نیز نیاز به بررسی بیشتر دارد. چوب شفاف در معرض اشعه فرابنفش خورشید، رطوبت، تغییرات دما و آلاینده‌های محیطی ممکن است دچار زردی، ترک‌خوردگی یا کاهش شفافیت شود. پوشش‌های محافظ UV و تثبیت‌کننده‌ها می‌توانند این مشکلات را کاهش دهند، اما هزینه و پیچیدگی را افزایش می‌دهند. مقاومت در برابر آتش نیز نگرانی است، زیرا چوب ذاتاً قابل اشتعال است و اگرچه تزریق رزین مقاومت را کمی افزایش می‌دهد، اما هنوز نیاز به افزودنی‌های بازدارنده آتش برای کاربرد‌های ساختمانی و خودرویی است.

دیدگاه‌های متفاوت محققان و کارشناسان درباره چوب شفاف

دیدگاه‌های محققان، کارشناسان صنعت و فعالان محیط‌زیست درباره نقش چوب شفاف در آینده صنعت پلاستیک متفاوت است. گروهی از محققان مانند تیم دانشگاه مریلند و موسسه KTH سوئد که در خط مقدم توسعه این فناوری هستند، خوش‌بین هستند که با حل چالش‌های فنی و کاهش هزینه، چوب شفاف می‌تواند در ۲۰ تا ۳۰ سال آینده سهم قابل‌توجهی از بازار مواد شفاف را تصاحب کند. آنها به پیشرفت‌های سریع در علم مواد، نانوفناوری و بیوتکنولوژی اشاره می‌کنند که می‌تواند فرآیند‌های تولید را متحول کند.

در مقابل، برخی کارشناسان صنعت پلاستیک معتقدند که جایگزینی پلاستیک‌های نفتی به دلیل عملکرد استثنایی، تنوع کاربرد‌های گسترده، هزینه پایین و زیرساخت تولید و بازیافت گسترده‌ای که در طول دهه‌ها ایجاد شده، بسیار دشوار است. آنها استدلال می‌کنند که چوب شفاف تنها می‌تواند در بازار‌های نیچ و کاربرد‌های تخصصی جایگاه پیدا کند نه جایگزین فراگیر. فعالان محیط‌زیست نیز نگرانی‌هایی دارند. در حالی که آنها از کاهش وابستگی به نفت حمایت می‌کنند، نگران فشار بر جنگل‌ها، استفاده از مواد شیمیایی در فرآیند تولید و ایجاد مشکلات جدید در قالب چالش‌های بازیافت هستند. آنها تأکید می‌کنند که راهکار واقعی کاهش مصرف کلی، طراحی مجدد محصولات و ایجاد اقتصاد دایره‌ای است نه صرفاً جایگزینی یک ماده با ماده دیگر. دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی نیز رویکرد محتاطانه‌ای دارند و بر نیاز به ارزیابی چرخه حیات کامل، تحلیل هزینه-فایده اجتماعی و اقتصادی و توسعه استاندارد‌های جهانی تأکید می‌کنند.

مطالعات موردی و پروژه‌های پایلوت

چندین مطالعه موردی و پروژه آزمایشی در سراسر جهان، پتانسیل و چالش‌های چوب شفاف را در شرایط واقعی بررسی کرده‌اند. پروژه نمای ساختمان در دانشگاه مریلند، آمریکا، در سال ۲۰۱۹ یک پانل ۲ متر مربعی از چوب شفاف را در نمای خارجی یک ساختمان آزمایشی نصب کرد و عملکرد آن را از نظر نفوذ نور، عایق حرارتی و دوام در برابر عوامل جوی به مدت ۳ سال پیگیری کرد. نتایج نشان داد که چوب شفاف می‌تواند نور طبیعی را تا ۲۵ درصد بیشتر از شیشه دولایه استاندارد وارد فضای داخلی کند و مصرف انرژی گرمایشی را تا ۱۵ درصد کاهش دهد. با این حال، پس از ۲ سال، کاهش جزئی در شفافیت و زردی سطح مشاهده شد که نیاز به بهبود پوشش‌های محافظ را نشان داد.

پروژه داخلی اتومبیل در ژاپن، در سال ۲۰۲۱ توسط یکی از خودروسازان بزرگ، پنل‌های داشبورد و قاب‌های تزیینی از چوب شفاف را در یک مدل کانسپت معرفی کرد. این پروژه نشان داد که چوب شفاف می‌تواند زیبایی‌شناسی طبیعی و لوکس را با عملکرد ترکیب کند و وزن کل داشبورد را تا ۲۰ درصد کاهش دهد. پروژه بسته‌بندی غذایی در سوئد، در سال ۲۰۲۰ ظروف چوب شفاف را برای بسته‌